Waarom ik anders kijk naar regels (en wat dat oplevert voor klanten)
- 10 mrt
- 2 minuten om te lezen
Ik heb me nooit echt thuis gevoeld bij het klassieke juridische beeld.Niet omdat ik het recht niet interessant vind – integendeel – maar omdat mijn drijfveer ergens anders ligt dan bij regels om de regels.
Ik heb nooit de ambitie gehad om advocaat te worden.Ik word niet warm van eindeloze details. En eerlijk is eerlijk: ik ben geen liefhebber van strak afgebakende voorschriften zonder context.
Toch werk ik al jaren als bedrijfsjurist.
Waarom? Omdat ik zie wat anderen vaak pas later zien.
Waar veel mensen verdrinken in complexiteit, herken ik patronen. Waar losse details overheersen, ontstaat voor mij juist overzicht. En juist daar – in die combinatie van chaos en structuur – ligt de kracht van strategisch juridisch advies.
Voor mij is het recht geen hek dat bepaalt wat wel en niet mag. Het is een speelveld. Een kader waarbinnen keuzes mogelijk worden. Geen beperking, maar een hulpmiddel om bewuster en beter te beslissen.
Het werk van een bedrijfsjurist gaat in mijn optiek dan ook niet primair over wetten of formuleringen. Het gaat over oordeelsvermogen. Over richting geven. Over helpen bepalen welke keuze nú klopt, gegeven de risico’s, de ambities en de werkelijkheid van het bedrijf.
Daarom voel ik me in organisaties ook zelden die “afdeling waar je langs wilt lopen zonder op te vallen”. Ik werk liever als een vliegende keep: meebewegen met het spel, overal inzetbaar, maar altijd met het belang van het geheel in het vizier.
Wat mij drijft is niet de naleving van regels op zich. Het is de helderheid die ontstaat wanneer complexiteit overzichtelijk wordt. Wanneer twijfel plaatsmaakt voor doordachte besluitvorming. Wanneer leiders weer grip ervaren.
En precies dát is waarom ik dit werk doe. Niet om regels te bewaken, maar om organisaties te helpen ze op de juiste manier te gebruiken – zodat mensen groeien van aarzeling naar richting en vertrouwen.



Opmerkingen